فسانه گشت و کهن شد حدیث اسکندر         سخن نو آر، که نو را حلاوتی است دگر

انجمن خوشنویسان نوین ، در پی ابتکار و ابداع شیوه خوشنویسی با خودکار که در نتیجه سالها تحقیق و بررسی که سرانجام در سال شصت و چهار توسط استاد حسن غلامرضاپور در عمل صورت پذیرفت، از سال شصت و نه با هماهنگی وزارت محترم کشور کمیسیون مادۀ 10 احزاب، تحت نام انجمن کتابت ایران، در قالب کلاسهای آموزش خوشنویسی با خودکار، شروع به فعالیت نمود.
همانطور که می دانیم، هنر خوشنویسی و زیبانویسی خط نستعلیق که میراث فرهنگی ما ایرانیان محسوب می شود، امروزه در شیوه نوشتاری رایج در بین مردم، به واسطه اعمال سلیقه های مختلف و عدم تابعیت خط تحریری از ضوابطی خاص مورد فراموشی و بی توجهی قرار گرفته و نقش کاربردی آن در نوشتجات روزانه، بسیار کمرنگ شده و تقریباً در همه جا با معضل بدخطی مواجه هستیم. پیامدهای ناخوشایندی که این معضل بدنبال داشته، کم یا بیش بر همگان آشکار است، زیرا تأثیرات سوء آن بر اساس شواهد و مدارک موجود در امور تحصیلی، طبابت، قضاوت، ثبت اسناد و مدارک، قراردادهای تجاری، داد و ستد، امور مالی و ... نتایج تلخ و حتی غیر قابل جبران به بار آورده است. و البته این همه در زمانی به وقوع پیوسته که خوشنویسی همچنان توسط هنرمندانی مبرّز و چیره دست، حفاظت و مراقبت می شده، اما متأسفانه در قالبی صرفاً هنری و در چهارچوب نمایشگاهی و موزه ای. این هنر عزیز و اصیل، این هویت ملی و فرهنگی، که تا زمانهایی نه چندان دور در گونه نوشتاری اکثر قریب باتفاق پدران ما جلوه گری می نمود و نمایندۀ قابلی از غنای ادبی ما نیز به شمار می رفت، با جایگزین شدن نوشت افزار جدید به جای نوع سنتی آن، دستخوش تحولی معکوس گردید و رو به اضمحلال گذاشت. چرا که ما ابزار جدید را بدون توجه به چگونه بکار بردن آن فقط به دست گرفته و شروع به نوشتن کردیم. حاصل این نوشتن در طول پنجاه سال گذشته، تنها و تنها کمرنگ شدن اصالتی ارزشمند در سطح جامعه و جدا شدن این روح از کالبد جریان تحصیل بوده است، که در هر مرتبه از ارتکاب به آن، حاصل عمر و دسترنج بزرگان تاریخ خوشنویسی ایران، همچون میرزا محمد رضا کلهر را، در هر خراش قلم بر کاغذ یکسره بر باد رفته می بینیم. استادی که با توجه به برخورداری از درجه کمال در این هنر، روح زیبانویسی را در تمام نوشته های روزمرۀ خود جاری می ساخت و هرگز حفظ ارزش و اهمیت آن را محدود به محصور کردن این هنر در نگارخانه ننمود. براستی چگونه می توانیم خود را نگاهبان این میراث عظیم بدانیم در جایی که حتی به سختی نامی از قُدمای خوشنویس در گوش جان ما نقش بسته است! و در جایی که با یک نگه اجمالی به آثار تحریری روزمره از پنجاه سال گذشته تا امروز درمی یابیم که متأسفانه، هر روز بیشتر از دیروز دست مایه های به یادگار مانده از این عزیزان را، پایمال تقصیرهای خود کرده ایم! با رواج ذهنیتی نادرست و تأکید بر آن، مبنی بر اینکه فقط ابزار سنتی می تواند در زیبانویسی خط روزمرۀ مردم مؤثر باشد و استفاده از نوشت افزار جدید، یعنی خودکار، سبب از بین رفتن زیبایی های خط شده است، سعی کردیم تا بر تمامی کوتاهی های خود در زمینه شناختن توانایی این ابزار جدید صحّه گذاریم و ترویج همین ذهنیت باعث شد تا برای سالیان دراز قابلیت این قلم، هرگز به بوته آزمایش گذاشته نشود. حال آنکه امروز با پدیده ای مواجه گشته ایم که همه ما را به شگفتی وا داشته است.
استاد حسن غلامرضاپور، هنرمندی که خود سالها در زمینه خوشنویسی با ابزار سنتی فعالیت داشته، با اندکی تأمل پس از مطالعات و تحقیقات مستندی که پیرامون امکان خوشنویسی با خودکار انجام داده است و قابلیت بالقوۀ دَم کُروی این ابزار را برای اجرای نقطه گزاری و طراحی حروف و کلمات و اصول دوازده گانه خوشنویسی خطوط نستعلیق، شکسته نستعلیق و انواع دیگر خط از جمله لاتین به فعلیت درآورده، بر آن ذهنیت نادرست یکسره در ضخامت نوآوری نموده و امکان اجرای اصول و قواعد خط را متناسب با کروی بودن دَم خودکار فراهم نمود.
همچنین در شیوۀ آموزش خوشنویسی و زیبانویسی با خودکار برای همگان، ابداعاتی صورت گرفته و نیز تألیفات و رسم المشق های خاص این ابزار توسط ایشان تهیه و تدوین شده است. با نگاهی به چگونگی سیر خط تحریری روزمره در پنجاه سال گذشته، انگیزه بهسازی خط ریز فارسی در ایشان زنده شد و برای نجات این هنر ارزشمند از دست اضمحلال و فراموشی بهترین چاره را در یافتن راهی برای بکارگیری صحیح نوشت افزار روزمرۀ مردم، یعنی خودکار، دید. استاد حین تکمیل مطالعات و تحقیقات خود، به نتایج بدیع دیگری نیز دست یافت، از آن جمله اینکه فراگیری هنر امری است اکتسابی، برای هر انسانی با هر نوعی از استعداد و در هر مقطعی از زمان و مکان، دست یافتن به آن امکان قطعی دارد، که البته ابراز علاقمندی، تلمذ، تمرین و ممارست دائم ضامن حصول هر چه بهتر آن می باشد. بنابر نتایج حاصل از بررسی های بعمل آمده ایشان عواملی نظیر وراثت و یا برخورداری از استعدادهای خاص را در مسیر فراگیری هنر نه تنها دخیل نمی داند بلکه طرح چنین مسائلی را در روند فراگیری، مانعی می داند که علائق را سرکوب نموده، نبوغ را از بین برده و یأس و ناامیدی ببار می آورد. از نظر ایشان توانایی هنرمند شدن و فراگرفتن شاخه ای از هنر، نعمتی است که در ازل بر همگان عطا شده، درحالی که با بیان مسائلی نظیر وراثت و لزوم داشتن استعداد خاص چه بسا ارزشهای نهان در وجود انسانها که به سادگی هر چه تمامتر نادیده گرفته شده و به هدر رفته است. و این در صورتی است که تنها با فراهم نمودن زمینه های مساعد می توان به این مهم دست یافت.
استاد غلامرضاپور، همچنین بررسیها و آزمایشهایی را بر روی ساچمه خودکار، جهت سنجش هرچه بیشتر قابلیتهای آن جهت بکارگیری در زمینه های مختلف انجام داده است که در نتیجه آن، عدم ایجاد تغییر در دَم کروی این قلم تحت شرایط گوناگون برایشان ثابت شده و جوهربرداری و جوهرگذاری توسط این ابزار را، برای ایجاد اندازه های از غبار در دانگهای مختلف خوشنویسی تا حد نهائی در اجرای هرچه صحیحتر ظرافت ها و ضخامت ها، راهی مطمئن و دقیق می داند. ایشان توانایی خودکار را در تذهیب، تصویر، مینیاتور و گرافیک با مدّنظر قرار دادن مجموعه اصول و ضوابط آنها به بوته آزمایش گذاشته و به نتایج موفقیت آمیزی نیز دست یافته است. با استفاده از نگارش خطّ در تذهیب و مینیاتور و نوآوریهای توسط ایشان صورت گرفته که با تمام اصول و قواعد مطرح در خوشنویسی و هنرهای مذکور مطابقت دارد.
استاد حسن غلامرضاپور سرانجام برای فعلیّت بخشیدن به اهدافی بزرگتر و ارزشمندتر، به همراهی جمعی از یاران خود، اقدام به تأسیس انجمن خوشنویسان نوین نمود که اصلی ترین خط مشی آن بنیادین نمودن شیوۀ خوشنویسی با خودکار در نظام آموزشی کشور از مدرسه تا دانشگاه به منظور ارتقاء بخشیدن به سطح تحصیلات می باشد، زیرا ما بر این باور هستیم که خط از همان آغاز پیدایش همواره بعنوان وسیله ای در خدمت کسب سواد و تحصیل علوم و فنون مورد استفاده قرار گرفته است و رابطه ای مستقیم و تنگاتنگ با تحصیلات داشته، حال آنکه متأسفانه در طول سالهای گذشته خوشنویسی تدریجاً از جریان تحصیل جدا شده و نقش کاربردی خود را از دست داده است. در نتیجه کسب دانش و سواد روند ناقصی را پیموده و مُعضلات فراوانی از این ناحیه به بار آمده است. چه بسا افرادی که در مقام معلم یا متعلّم، به واسطه برخوردار نبودن از خطّی خوش و زیبا بالاجبار از جایگاه مورد علاقه خود کناره گرفته اند. پس چه زیباست تا از این پس خوب نوشتن خط را وسیله ای برای انتقال هرچه صحیحتر سواد دانسته و زیبانویسی و خوش نوشتن را در جریان تحصیلاتی افراد، ضرورتی اجتناب ناپذیر و پرداختن به آن را امری لازم به حساب آوریم.
انجمن خوشنویسان نوین امروز مفتخر است تا به حول و قوۀ الهی، در راستای اهداف ارزشمند این استاد بزرگوار برای پُر کردن این شکاف ایجاد شده در روند تحصیل و هدایت آن به مسیر طبیعی در حفظ این میراث فرهنگی، ایرانی و اسلامی، با اشاعه و ترویج آن در سطح جامعه به گونه ای که حصول و دست یافتن به آن در کاملترین شکل و به ساده ترین روش، در کوتاه ترین زمان برای تمامی مردم میسر شود، کوشا باشد. به همین جهت این انجمن مدتها پیش اقدام به آموزش روش درست نوشتن خطوط نستعلیق و خط لاتین و غیره با خودکار نموده و هر روز بر گسترۀ این فعالیت افزوده است تا مُعضل بدنویسی را از بین برده و فرهنگ خوش خطّی را به مردم امروز و نسلهای آینده انتقال دهد. باشد تا سهمی کوچک از آن حقّ بزرگی را که قدمای خوشنویسی بر ما دارند ادا کرده باشیم. همگان از آن بهره مند شوند و انشاا... مرضی خداوند واقع شود.

کلیات و اهداف انجمن

انجمن خوشنویسان نوین انجمنی است صنفی تخصصی آموزشی و غیرسیاسی که اختصاراً انجمن نامیده می شود.

«خوشنویس نوین» به فردی اطلاق می شود که برابر آئین نامه آموزشی انجمن در رشته های خوشنویسی با خودکار گواهینامه تخصصی خوشنویسی نوین را دریافت نموده باشد.
انجمن می تواند با تصویب شورای مرکزی و کمیسیون ماده 10 قانون فعالیت احزاب و جمعیتها در داخل و خارج کشور، شعبه، دفتر و یا نمایندگی طبق مقررات و قوانین با اجازه کمیسیون ماده 10 احزاب دایر نماید.

اهداف انجمن
هدف انجمن، نوآوری در فن و ابزار خوشنویسی به منظور نیل به نتیج زیر می باشد.

1. اشتغال زایی.
2. آموزش فنون ناشناخته بکارگیری خودکار در امر خوشنویسی.
3. بهسازی خط ریز فارسی و لاتین بوسیله خودکار با شیوه ای نو.
4. کاربردی کردن هنر خوشنویسی به علت عدم وابستگی این شیوه به استعداد، زمان و مکان و ابزار خاص.
5. تربیت خوشنویسانی که قادر به آموزش فراگیر خوش خطی با خودکار در جامعه باشند.
6. فراهم نمودن زمینه های صحیح و کامل تحصیل دانش و سواد و ارتقاء سطح آن بوسیله خط و خوشنویسی به عنوان عامل مؤثر و ضروری.
7. تلاش در جهت بنیادین نمودن این شیوه در مدارس و دانشگاههای کشور و گسترش آن در سازمانها و ادارات.
8. حفظ میراث فرهنگی هنری خط و خوشنویسی و انتقال آن به نسلهای آینده.
9. معرفی و اشاعه این هنر اصیل ایرانی و اسلامی با شیوه ای نو در داخل و خارج از مرزهای ایران.